Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Şiirinizde bir anlam kargaşası yaşanıyor kardeşim. Kime hitap ettiğiniz belli değil bir kere. İkincisi manalar lafza safiyeler kafiyeye feda edilmiş gibi.
Muhtevasında şuur ve mana hakim olan nice şiirde buluşmak ümidiyle hayırlı çalışmalar dilerim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta