Bu Hayattan Yoruldum Şiiri - Ersoy Tümay

BU HAYATTAN YORULDUM

Baharım hiç olmadı,yaşadım hep hazanı
Anladımkı sonun da, Dünya hiçlik harmanı
Sabrım sana dayandı, vakit veda zamanı
Bağışla Rabb'im beni, bu hayattan yoruldum

Ne yapsam da nafile, gücum bana yetmiyor
Şaştım kaldım bu işe, çilem neden bitmiyor
Çok istemiş olsam da, nefes veda etmiyor
Bağışla Rabb'im beni, bu hayattan yoruldum

Soluduğum her nefes, sanki zulüm işkence
Kan kusuyor gözlerim, onuruyla sessizce
Yaşamak bumu bilmem, öyle mutsuz hissizce
Bağışlar Rabb'im beni, bu hayattan yoruldum

Çaresizlik düz boyu, gülmek haram kılınmış
Biçilmiş kaftan gibi, hüzün bana yakışmış
Elden bir şey gelmiyor, kader böyle yazılmış
Bağışla Rabb,im beni, bu hayattan yoruldum

Güvenimden sınandım, oldum vefa mağduru
Sırtımda yorgun kasis, ihanetin kamburu
Gülüşlerim acıyor, ruhum sabır yorgunu
Bağışla Rabb'im beni, bu hayattan yoruldum.

ERSOY TÜMAY 26.12.2025