Bu dem doldu ızdırap, doldu çile
Bu dem, buldu dostu, hep acı ile
Bu dem, soldu gül, hem de bile bile
O’na varmak için öldü “ben” bu dem
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Ene ölmeden ulaşmak mümkün değil,
Ben ben dersen bu sana yakışır değil.
Demleri sundum gül zarda Canana
Artık bende ben kalmadı ben ben değil.
Kıymetli kardeşim,
Çok beğendiğim şiirinize tam puan verdim.
Dualarla.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta