Bu Aralar Şiiri - Tuğçe Balta

Bak insanların gerçek yüzlerine..Sana nasıl görünüyorlardı aslında ne!
Sevgisizliğin kollarına atılmışssın sen,sevgisizliğe mahkumsun,mecburen!
Sen ne kadar hayal edersen et bu ancak bi hayaletten ibaret.
Sevgisizlikler sevdiğim;bana ne mahkumiyet ne de esaret.

Tükenmişliğin kollarına atıyorum kendimi,sabrederek..
Gözlerini kapat;yanına götür beni,hayal et;bak bana,gülümseyerek!

Bak bana her şey meftun,bana her şey mahkum..

Gülüşlerine sızdığım insan,sensiz yer gök harman.
Ben sessizliğe ve de sensizliğe gömüldüm inan

Mavi bir hayalin en ücra köşesinde siyaha boyanıyor ruhum
Bildiğim her ne olursa olsun,aşkta,yanılıyorum!

Gel;her ne olursa olsun,yenilmiyorum,gün geçtikçe iyileşiyorum.
Sev;kim ne derse desin korkmuyorum zaman yittikçe tökezliyorum.
Bak beyaz güneşe,sarı aya,siyah yıldıza..
Kaç kaçabildiğin uzaklığa,kal kalabildiğin kadarıyla..