Bozuk Düzen Şiiri - Andelip Mehmet

Adalet susturulmuş, haksızlıklar koynunda,
Hak yerini bulmadan, Sen her gün geziyorsun.
Kimin vebali varsa, şimdi senin boynunda,
Garipler sabrederken, sen halkı eziyorsun.

Kanun nizam diyerek, muhtaca yoktur koşan,
Rüşvet alan makamda, mazlum her an perişan,
Faiz, kumar, sefahat, ortalıkta dolaşan,
Vicdanlar kan ağlarken, Sen bayrak diziyorsun.

Hakikat susturulmuş, yalanlar yazılırken,
Enflasyon göğe çıkmış, garibler ezilirken,
Zengin lüks şatafatta, fakir aç dizilirken,
Adaletten dem vurup, destanlar yazıyorsun.

Ne tok olanda şükür, ne aç olanda sabır,
Her gün yeni zulümler, her an ızdırap, keder,
Tepede yaşayanlar, milletin hakkını yer,
Halk çaresiz fakirken, yatlarla yüzüyorsun.

Din ve ahlak kalmayıp, bulunmaz bir hal olmuş,
Yetim hakkı yemekten, kursaklar haram dolmuş,
Toplum suskun olsa da, yüreğinde iz kalmış,
Sözlerini unutup, milleti üzüyorsun.

Görün işte dostlarım, bu çağın hali budur,
Hak yerini bulmuyor, Halkın ahvali budur
Herkes suskun olunca, dilin vebali budur,
Gerçeklerden kaçınıp, yalanla azıyorsun.

...andelip...