Bu tebessüm sürer gider zeval bulmaz mı bir gün,
Asılmaz mı güzel çehre görülmez mi ki üzgün.
Dağılmış saçlarıyla yürür mü ki o ebru,
Güveni kaybolmaz mı incinmez mi gururu
Ay parçası gibi çehre solmaz mı bir gün gelip,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta