Böyle İşte
Sessiz gecelerden geçip,
Dar koridorlarda dinledim;
Sensizliğin sesini,
Karanlık ve uğultulu...
Gözlerime yaşlar doldu,tek kelime etmedim.
Sustum,sadece dinledim.
Ve bunu sana yazdım sevgilim;
Küçük bir balık düşün,en derin okyanuslarda,
Ya da bir çocuk,yapayalnız,elinde oyuncaklarla,
İşte ben sensiz böyleyim,
Onlar kadar yanlız,bir başına,
Elimden tut istiyorum,
Seni istiyorum böyle zamanlarda,ne olur kızma!
Ve seni çok sevdiğimi unutma...
İşte yine o ses...
Bir ezgi,bir uğultu,bir name,
Avazı çıktığı kadar bağırıyor,
İliklerime kadar işliyor,
Sen,sen diye!
İçimde bir yere,en derinlere,
Rüzgara söylesem alır götürür mü?
Bırakır mı en uzak denizlere?
O küçük balığı bulur mu?
Ona da söyler mi çok,çok seviyor diye?
Ya da o yanlız çocuğa ulaşır mı?
Elinde oyuncağı,öylece bir köşede...
İçimdeki seni anlatır mı ona da?
Fısıldar mı kulağına söyle!
Herkes bilsin istiyorum,
Yer,gök,tüm kainat!
Bu hayatta sensizliğe dair ne varsa,
Hepsine inat;
Seni seviyorum,
Seni seviyorum,
Seni Seviyorum!
Kayıt Tarihi : 25.3.2011 00:04:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!