Milenyum Şiiri - Adil Oğuz

Milenyumda
17 Ağıstos sıcak Bir yaz gecesiydi
Bir felaket gecesi oldu
Uykuda yakaladık ansızın
Kırk beş saniye dediler
Kırk beş yıl gibi geldi bana
Her şeyin bittiğini sandım
Sanki sura üflenmişti gibiydi Toz duman bürümüştü
Şehir yanıyordu adeta Evler yıkılmış yollar kapanmış
Moloz yığınına dönmüştü Marmara
İnsanlar panik içinde Koşuyor sağa sola
Çırpınalar ağlayanlar
Feryatlar yükseliyordu Her sokaklarda
Bir mahşer gibiydi adeta
Enkazlar ölü yaralı doluydu
Ambulanslar hiç susmuyor
Siren sesleri vardı şehirde
Yan yana yatan cesetlerle
Doluydu şehrin mezarlıkları
Enkazlar ayıklandı günlerce
Hava sıcak su yok elektirik yok Tüpraş yanıyordu alev alev
Halk dağlara çıkmış korkudan
Şehir terkedilmişti adeta Yiyecek giyecek içecek
Uyku dinlenmek yok Biz böyle girmiştik Marmara da Milenyuma