Yaşadıkça soyuluyor çocukluğum bedenimden
Ağaçların üstünde bir boyama kitabıydım ben
Unutmak ne mümkün,
ellerimi boyalara düşüren o güzelliği
Uykusuzluktan anlamsızlığa geçerken büyüyen bir korku,
huzursuzluktan yalnızlığa geçerken yükselen bir korku
ele geçirir bedenimdeki yer altı kaynaklarını
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta