Boşuna değil Şiiri - Hüseyin Özçelik

Bazen yazarım dile dökerim
Bunlar elbette boşuna değil
Bırakmazlar beni kendi halime
Söylerim susarım boşuna değil

Sevdiklerim üzer bakmadan bana
Öfkeler kabarır tak eder cana
Açta gözlerini bir kez baksana
Sustuğumu gördün boşuna değil

Ne olur susun da bekleyin biraz
Bağırdım duyulmaz tanınmaz avaz
Kullara etmem Rabbime niyaz
Bir perde çektim ya boşuna değil

Beni ben bilirim anlatma bana
Vurup incitme be beni bir daha
Dayanamadım artık bu kadarına
Göz yaşı döktüm ya boşuna değil

Ah dostum bana, yazma demeyin
Öfkem kabardıysa, kızma demeyin
Beni üzüyorsan! üzme demeyin
Bir çizgi çektimse, boşuna değil

Eğdiniz, büktünüz, üzdünüz işte
Benide gam yüküne, dizdiniz işte
Demekki bendende, bezdiniz işte
Yorulup çöktüm,se boşuna değil

Hüseyin im böyledir benlik olunca
Kabarıyorum artık, biraz dolunca
Su versen ne olur? Güller solunca
Ben boyun büktüm, se boşuna değil

Bazen dostlar benlik uğruna dostunu ezer geçer de farkına varmaz sonra neden böyle oluyor keşke bencillik yapmasa şu insan oğlu