Boşluk Şiiri - Sadece Biri

Mükemmel olmayacaktık biliyorsun değil mi

Zamanın sıradanlığı bizim de yakamıza yapışacaktı,

Alışkanlıklar, usul usul kalbimizin etrafına örülen görünmez bir duvar olacaktı.

Günler birbirine benzeye benzeye çoğalacak, biz de o benzerliğin içinde yavaşça silikleşecektik.

Adına ister varoluşsal de ister tanrısal

İçimizdeki o derin, o iç karartan boşluk asla dolmayacaktı

O boşluğun  yok olma ihtimaliydi, bizi birbirimize kırılmaz zincirlerle bağlayan

O boşluk dolar sandık çocukça bir saflıkla

Oysa ki kendini kandıran iki zavallıydık sadece

Acınası hallerimizi aşk sandık.

Belki de aşk,

Boşluğu yok etmek değil,

Onunla el ele yürümekti.