Boşluk Şiiri - Yeter Gökmen

Kafam karışık,düşünceler düğüm
Hayat denen çemberdeyim,
Başladığım noktada bitmekteyim,
Elim,bedenim,ruhum boş,
İnsanım,varım ama!
Gayesiz,amaçsız yaşamaktayım...
Ne dünüm bahtiyardır yaşanmış bir sevgiye,
Nede bugünüm,
Hissettiğim duygular birer birer gitmekte,çürümekte.
Yeni yeni umutlar ektim şimdi kalbime,
Dimdik,tekbaşına hayata dair,
Düşündüğünde korkunç saadete boğan,
Olmayınca tüketip öldürmekte...