Biraz içime kapandım, sonra dışıma.
Battaniyeler ısıtmıyor hiç.
Kalktım inatla çay demledim.
Yarım kalan bir şarap şişesine gözüm takıldı.
Hangi umutla içilmişti, çokmu mutluydum.
Hangi hayallerle içilmişti.
Kendini unutturacak, kendime bile açıklayamadığım, nasıl bir umut saklıyordu içinde. Boşverdim, boşvermek nasılda kolay olmuştu böyle
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta