Tutuyordu eli, ayağı – çalışmadı.
Duyuyordu kulağı – dinlemedi.
Görüyordu gözü,- okumadı.
Konuşabiliyordu – doğruyu söylemedi.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Teşekkürler.
Emeğinize yüreğinize kaleminize sağlık
Teşekkürler.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta