Tutuyordu eli, ayağı – çalışmadı.
Duyuyordu kulağı – dinlemedi.
Görüyordu gözü,- okumadı.
Konuşabiliyordu – doğruyu söylemedi.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Teşekkürler.
Emeğinize yüreğinize kaleminize sağlık
Teşekkürler.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta