Boş Oda Şiiri - Damar Adam Serdar İnce

Sen gidince anladım..
Senden sonra hiç birşeyin,
seninle olduğu gibi olmayacağını..
Bir gün olsun vazgeçmedim..
Aklımın ucundan geçmedi
sensiz bir hayatı yaşamak..
Seni sevmekten başka
hiç birşey düşünmedim..
Gözlerin huzur doluydu..
Ve ben herşeyi unutup,
yüreğimle bağlandım yüreğine..
Yar diye sevmedim
senden başka hiç kimseyi..
Ve hiç kimsenin gözlerinde
görmedim kendimi..
Yani ben bir seni sevdim,
bir seni bildim,
bir tek sende buldum gerçek sevgiyi..

Ellerin bana uzak şimdi..
Rüyalarda bile yasaksın..
Öyle bir acı ki bu,
düşlerimde bile
tutamıyorum ellerini..
Ne zaman seni görsem,
ne vakit
uzanıp dokunmak istesem,
koybolup gidiyorsun gözlerimden..
Çaresi yok sensizliğin..
Bilmelisin..
Gözlerinden başkası
susturamaz sol yanımı..
Nefesinin değmediği hiç bir yastıkta
uyku girmez gözlerime..
Hani bazen soruyorsun ya
beni ne kadar seviyorsun diye..
Anlatılmaz..
Yaşanılmaz..
Hissedilmez..
Aşkın, aşktan bile büyük kalbimde..
Ve hiçbir dilde,
tabiri yok içimdeki duygunun.

Her saniye içimdesin..
Aklımın düşüncesi,
gönlümün sahibi,
yüreğimi esir edensin..
İçimin derinliklerinde boş bir oda..
Sol yanımdasın..
Hiç kimse almasın..
Hiç kimse koparmasın..
Ve hiç kimse soldurmasın diye,
kalbimin en ücra yerinde
boş odamda saklıyorum seni..
Bir gün gelirmisin..
Bir gün kavuşurmuyuz..
Bir gün sarılırıp uyurmuyum nefesinde
bilmiyorum ama,
yüreğimle bekliyorum yârim..
Herşeyi bir kenara bırakıp,
yüreğimle bekliyorum seni..
Yüreğimle...