Acımasız bir hayat, esir aldı gönlümü
Yaşamaya geç kaldım gitmek için çok erken
Aklım bazen çaresiz seçiyorken ölümü
Mevsimlerim tükendi ilkbahar yaz kış derken
_İnsanoğlu görmedi böylesi bir zulümü
_Acımasız bir hayat, esir aldı gönlümü
Sanki bir makber gibi, gecem gündüzüm soğuk
Güneşim hiç doğmuyor ay bulutlar ardında
Her aşkta yenilsem de sanmayın boynum eğik
Ruhum hiç yaşlanmıyor sanırsın on dördünde
_Ciğerlerim yanıyor bu yüzden sesim boğuk
_Sanki bir makber gibi, gecem gündüzüm soğuk
Anılarım geçiyor, gözlerimin önünden
İhanetler acılar usulca öldürüyor
Bazen mutluluk eser bilmem ki hangi yönden
Bir kısacık an olsun bu beni güldürüyor
_İnsan nasıl vazgeçer hasret kaldığı dünden
_Anılarım geçiyor, gözlerimin önünden
Büyütüyorum aşkı, rüyaların içinde
Kimse dokunamıyor kirlenmesi imkansız
Seni en son ne zaman hangi ayın kaçında
Çok ıssız bir sokakta görüverdim apansız
_Dışarıda bir lodos gecenin tam üçünde
_Büyütüyorum aşkı rüyaların içinde
Masamdaki son kadeh, önümde boş bir kağıt
Aklıma ne gelirse kalemden düşüyorlar
Sende esiver rüzgar kalan ne varsa dağıt
Yazdığım tüm sözcükler heceler üşüyorlar
_Az güleyim istedim yine yazdığım ağıt
_Masamdaki son kadeh önümde boş bir kağıt…
------------------------ 060120190348
Kayıt Tarihi : 27.1.2026 19:05:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!