Seninle... bohem tarzı bir evde yaşayabilirdik,
Burası hiçbir şeye benzemeyen odamız,
Yirmi beş metrekare,
İçinde bir masa ve sandalye bir şeye benzemeyen,
Pencere kenarlarında birkaç lale olabilirdi,
Eskiciden aldığımız bir kanepe o da bohem tarzı,
Her bir parça moderniteye meydan okumalıydı,
Kapı eşiğinde bir portmanto, masanın üzerinde siyah , kırmızı, beyaz ve yeşilin ilk baskısı...
Sade İki adet kahve fincanı,
Eski gazeteleri alıp bir kaç bulmaca çözerdik belkide...
Sokaktan geçen insanların, evimize bakışını izlerdik...
Herşeye yetişmeye çalışan ama hiçbir şeye yetişemeyen o insanları...
Çok az ötede oynayan çocukları izlerdik,
Hangi oyundu bu?
Bir dilim ekmek, körebe yoksa yedi taş mı?
Hatırlayamadım.. Belkide sen biliyorsundur...
Kayıt Tarihi : 2.1.2026 22:13:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!