alçalan karanlık
yeryüzünü boğarken
güneş telaş içinde uzaklaşır
şeytanın misk i amberi yayılırken
karıncalar tedirginleşir kolonilerinde
ve sonsuzluğun boyutsuzluğu görünür
alacakaranlığın ışığında
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta