Bodrum Şiiri - Ufuk Tan

Çocukluktan beri ilk defa çocuk gibi hıçkıra hıçkıra
ağlayarak kapıya dizüstü düştüm. Şiddetle hayret ettim.
İçimde hayranlık Gönül açıklığı Şükran Kıyamet kopuyor.
Parmaklarımı yosunlara kumlara daldırdım soguktu
Güzel dünyanın kumlarını deniz çakıllarını,yosunlarını

Bodrum bodrum bodrum aşkı bodrum dodrum

sanki inci pırlantaymışlar gibi yüzüme gözüme sürdüm
üstüme başıma avuç avuç akıttım O deniz, o adalar
güzellikte en aşırı hayalin cennet diye göz önüne
getirebileceğinden bir kat daha güzel ve muhteşemdi

Bodrum bodrum bodrum aşkı bodrum dodrum

Hele o berrak gök, uzaklıklarda ne uysaldı
Denizi asma yapraklarının fısıltısını duyuyordum.
Burada ölmeyecek kadar kuru ekmek ve suyla yaşamak
mutluluğunu özlüyordum gerçekten bodrum başkadır
Belki yağmur yağar da yıkanınca düzelir, borum
belki güneşte kurur da kendine gelir güzel bodrum

Bodrum bodrum bodrum aşkı bodrum dodrum