Biz bize yakışanı yaparız,
Gölgeyi kovalarken ışığı buluruz.
Sevgi, elma gibi dalda bekler,
Biz koparmadan tadına varırız.
Rüzgâr, yaprakları savurur,
Ama köklerimiz toprağa sarılır;
Aşk bizden, durur, büyür, gizli.
Gözlerimizle değil, yürekle bakarız,
Kırılan taş yerine oturur,
Kalan izlerde bile nur taşırız.
Karşılık beklemeyiz;
Çünkü su verirken, çiçek solmaz.
Vermek de sevmek kadar kutsaldır.
Kayıt Tarihi : 25.1.2026 16:02:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!