İçimde bir ordu yürür gizlice,
Tenimin altında çürür bu kafes.
Kemirir ömrümü sinsi bir gece,
Kanıma zehrini akıtır nefes.
Damarım içinde paslı bir nehir,
Hücremde isyan var, sessiz bir zehir.
Çöken iskeletim yıkık bir şehir,
Etimi toprağa çağırır bu ses.
Kemiğim cam gibi ufalanırken,
Dökülür etlerim ben uyanırken,
Ruhum bu çürümüş mülke yanarken,
Boğazda boğulur o yarım nefes.
Kayıt Tarihi : 9.3.2026 14:55:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!