Bitmişti Şiiri - Zeki Kaymakcı

Sonsuza dek sandığım aşk masalı sonunda
Sen adımı buz gibi andığında bitmişti
Fazla zaman olmadı geçen ayın onunda
Dost bildiğin şeytana kandığında bitmişti

Ayrılığı izledim gece gördüğüm düşte
Telefona sarıldım sabaha karşı beşte
Hikayenin gerisi yaktığın ilk ateşte
Hiç bir iz bırakmadan yandığında bitmişti

Erkenden çağırdın ya daha güneş batarken
Hissetmiştim hatırla ellerini tutarken
Benim içimde hasret için için tüterken
Sırtını yüreğime döndüğünde bitmişti

Katlime fermanındı ipi boynuma takan
Söylediğin sözlerdi beni böylesi yakan
Eskiden gözlerime aşk-ı sevdayla bakan
Gözlerindeki ışık söndüğünde bitmişti

Şiirlerimdi önce bir köşede tozlanan
Sanki o sen değildin yüreğimle sözlenen
Eskiden çok sıcakken birden bire buzlanan
Gülüşlerinde güneş donduğunda bitmişti

Aslında biliyorum hangisiydi en başı
Hani artık susmuştu ilerlemişti yaşı
Odadan hiç çıkmayan mavi muhabbet kuşu
Kaf dağının ardına konduğunda bitmişti

Hani birkaç yıl önce ya eylüldü ya ekim
Ya o sene modaydı ya değişik bir akım
Şiirbaz’ı yalnızlık isimli gaddar takım
Deplasmanda bir sıfır yendiğinde bitmişti

Otobüse binmiştin suratını asarak
Dışarıya bakmıştın konuşmadan susarak
Birden ayağa kalkıp dur tuşuna basarak
İlk durakta sessizce indiğinde bitmişti

‘‘ O nisan yağmurları dindiğinde bitmişti’’

--------------- 290320210324