Doğuştan sünnetli çocuklara benzer
intiharlara süslenişim.
İnsanların suçlarını düşündüğümde
aklıma hep korkaklıkları gelir.
Psişik güçler halinde
isterik gülüşler dağılır içime
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Sayfadayım yine...
Gideceği yer neresidir mutluluğun? 'Evi, barkı, hanı, sarayı' var mıdır?
Belki o kadara bile gerek yoktur... Uğur böceğinin tırmandığı parmak ucundadır, mutluluk...
Onun kadar kanatlarıyla barışık, onun kadar 'suçlarından azat edilmiş hafiflik' şarttır, sadece...
Kutlarım değerli şaireyi...
En son tren de kalktıktan sonra, ne gidene faydası olur o mutluluğun, ne de kalana...
'Süslü geçen' zamanlarda kalıyor 'psişik kahkahalar...'
Şiiri ve şaireyi kutlarım..
Al beni işte dibine kadar uçuyorum
Son kalkan trenin çığlık danslarıyla
........
müthiş bir şiir, kutlarım efendim.. teşekkürler, saygılar size..
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta