BİTMEYEN SENFONİ
Nisan Yağmuru gibi bitirdiler aşkımızı
Filizlenen o saf ve duru sevgimizi
Çiçeği açmadan solan bir gül gibi
Kopardılar dalımızdan kırdılar kanadımızı
Hatırlar mısın bilmem bir sonbahar sabahında
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




aşkın aşk olduğu güzel bir şiir tebrikler değerli şair
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta