Bitmeyen Borç Şiiri - Köşektaş Türküleri

Gençliğin çağında, yuvamı kurdum,
Üç kuruş parayla, ayakta durdum,
Faizin çarkına, boynumu vurdum,
Bir rahat yatağa, ben giremedim,
Bir ömür durmadan, hep borç ödedim.

Bir eski traktörü, faizle aldım,
Senedin gününü, düşünüp daldım,
Borçların içinde, çaresiz kaldım,
Evlâda bir lokma, aş veremedim,
Bir ömür durmadan, hep borç ödedim.

Yamalı ceketim, sırtımda soldu,
Delinmiş çarığım, çamurla doldu,
Garip fukaralık, saçımı yoldu,
Ucuz bir hırka, bir mintan giyemedim,
Bir ömür durmadan, hep borç ödedim.

Oğlanı everip, yuva kurdurdum,
Konu komşu gelsin, davul vurdurdum,
Kalan hesapları, zora durdurdum,
Yıllarca bitmedi, ben silemedim,
Bir ömür durmadan, hep borç ödedim.

Zayıfladı bedenim, kalmadı derman,
Kesti felek bana, acı bir ferman,
Boşuna savruldu, şu koca harman,
Dinlenmek ne demek, ben bilemedim,
Bir ömür durmadan, hep borç ödedim.

Göçüp gideceğim, yakındır veda,
Kimsede kalmadı, ne ses ne seda,
Canımı taksit yoluna, eyledim feda,
Köşektaş yolunda, gün göremedim,
Bir ömür durmadan, hep borç ödedim.