Bitmek bilmedi gün…
Neye takıldıysa kendi içinde,anlatmadığı derdine ağladım ben de.
Bu damlalar kırgınlık değil, affı olmayan derde duçar olmuşluğun ta kendisidir!
Sırtımda saplı durur ihanetin delili, kan sızar bileklerimden “şahidim olur musun? “
Sevip aldanmışlığıma…gömülmeyip kalmışlığıma…
Bitmek bilmedi gün!
Tek bildiğiydi firak, şiirini yazdırmadı harfler kaçtı köşe bucak…
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta