Bitiyor Şiiri - Songül Biltekin

Songül Biltekin
31

ŞİİR


34

TAKİPÇİ

Bitiyor

Nasılda çekiyor
Gelişi başlanan yolculukları
Adımlarından silinen izler mi yalnızlığı
Geçiyor başlayan her gün
Dönümü hasadı dolduran değerinden
Bir karış daha uzanmak adımlarına
Bu ölçülerin karışan yüzünde
Zamana bir milim yaklaşabilsem derken
İçimden geçen hangi uzaklıklara
Kaptırırım içimi bilmeden
Yine bir gün bitiyor
Sanki bilindik bir bilinmeyen
Hep bilinene oynuyor
Zafer edası bir başka dik
Kalbin boynu eğik tarafı
Hüznü kaldırıyor bakışlarında
Adımlarının kırık noktalarında
Doğrulturken yüzünü
Bitiyor bitmez dediğin ne varsa
Tüketmedim harcamadım
Yüzünü yüzümde okurken
Yağmurların kadar damlalara
Gözlerimde sarılırken o anda
Kalbimin açıldığı mavilikleri
İçime çektiğim kokusunda
Yer yüzü kadar okumuş gibi içimi
Bu yer çekimi
Adımlarımı tutarken
Zamanın yüzünden düşen
Hangi saniyeye sorarım gözlerini
Oysa dakikalarca uzanmıştı
Gözlerimin boşluğuna
Ah bu sayıların çokluğuna
Yüklenen kümelerin
Çember yüzlü gerçeğini
Yuvarlak hesaplarla yüzleştiren
Ben değilim der gibi
Bir dünya bırakan ne ellerimi
Okurken yüzümden geçeni
Geçiyor tam yüzünden
Virgülden sonrası devam eder der gibi
Noktadan başlayan sonsuz bir cümle gibi
Bitirme kalbinde
Zamanın kalbine değen anı
Geçirdiğin ne varsa
Gözlerinden yolcu ettiğin
Bakışların vardı senin
Misafir gibi sanki ev sahibi
Hancı mı yolcu muyum gözlerinde
Çözemediğim bir cümlede
Satıra düşerse şiir gözlerin yine
Yolculukların kalbine değerken
Zamanın okuduğu şiir gibi
Yüzüne veda eder sanki
Sarılırsa dönüp yine
Kopmayan bir sayfa
Yüzüne çevrildiğinde
Zımbalı yalnızlığın ortasında
Kalabalık sözünün
Kendine bakan tarafında
Dökülen yüzünü arıyorken
Toplanan bir avuç yalnızlık gibi
Parmaklarından süzülen
Sıkı tut kalemin belini
Kara kalem yalnızlık bu
Belkide portrenin
Gölgelerinde boy gösteren
Derinleştikce
Geceye vuruyor uykuların yüzü
Dokunmasın
Ayrılığın belini kıran adımları
Kısa gelmesin cümlesine sayfanın
Uykuların
Güzel tarafında
Rüya gibi gerçekleri tutarken hayaller
Bu uyanık masalların
Yüzüne uykular nasıl düşer
Sanki hep düşler
Gibi anlatıyorlar yüzünü
Gerçeğinde
Hangisi gerçek hangisi masal derken yine
Bitiriyor yüzünü açarken
Kalemin yazısında tükenen
Yüzü desem
İçiymiş meğer

Songül Biltekin
Kayıt Tarihi : 14.6.2018 19:13:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!