Bitanem Şiiri - Fatma Soylu

Yollar bitti menzil sana varmıyor
‎Diz çöktüm de dünya beni sarmıyor
‎Senden başka kimse hatır sormuyor
‎Yalnızlığa kızılmıyor bitanem
‎
‎Zaman akar, sular bende durulur
‎Gönül yorgun, hep kapına vurulur
‎Hesap biter, mahşer günü kurulur
‎Sensiz mizan çözülmüyor bitanem.
‎
‎Şu gönlümü bin parçaya böldüler
‎Acımayıp her zerreme güldüler
‎Yaram derin, geçer deyip sildiler
‎İçten sızı sezilmiyor bitanem.
‎
‎Hüzün süzgecinden geçtim elendim
‎Kapı kapı vuslat diye dilendim
‎Hasret bileytaşı, ben de bilendim
‎Keder benden süzülmüyor bitanem.
‎
‎Bir yaprak gibiyim rüzgar önünde
‎Kaldım bir çıkmazın en kör yönünde
‎Yazın sıcağında, bir kış gününde
‎Yalnız yollar gezilmiyor bitanem.
‎
‎Kağıt bitti, kalem küstü elime
‎Düğüm vurdum feryadıma dilime
‎Ömür denen şu en acı kelime
‎Artık doğru yazılmıyor bitanem
‎
‎Toprak olsam, çiçek açsam dalında
‎Kurban olsam, can bıraksam yolunda
‎Ayrılığın o en soğuk halinde
‎Kara toprak kazılmıyor bitanem.