Sende mi yakıp yıkacaksın, benim dünyamı,
Nasıl olurda anlamazsın, sana olan sevdamı,
Uyandır beni, gördüğüm şey yoksa rüyamı,
Gerçeksin, sende uyan, deşme artık yaramı.
Seninde için boş değil, bir şeyler kıpırdıyor,
Duymuyorsun içini, inadın kıpırtıları bastırıyor,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta