Biricik Babanecigim
yoksun şimdi aramızda
kimbilir nerelerdesin
biricik babanecigim
seni çok özledim
hasta yatağındayken
gözünden süzülen yaşlar
yüregime bir ok gibi
saplandı babanecigim
şimdi sadece hayal oldun
karatoprak içindesin
mekanın cennet olsun
yüzün nurla dolsun
hiç gelmedi ölüm aklıma
inanamadım öldügüne
uyan diye bağırdım
açamadın gözlerini
bizler şimdi perişan
hasretle anarız seni
dualarımız seninle
yanlız bırakmayız seni!
şimdi gözüm yaşlı
bakarım yatığın yere
gelir hayalin önüme
kefenin içinde
yatarken cansız bedenin
öptüm senin ellerini
elinin soğukluğu geldi yüzüme
içim sızladı babanecigim
koyarlarken mezara
kara toprak altına
keşke bende gelsem dedim
biricik babaanecigim
derdin nereye gidersen
sende gel diye
kara toprağa girene kadar
yanındaydım babaanecigim
alırken sen abdestini
yolcularken son yolcuğuna
vermek istemedim seni
kara toprak altına
ŞEYMA KURT
Hüsrev EnecikKayıt Tarihi : 30.5.2007 14:16:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!