Bıraktım Şiiri - Simya Nuran Aksoy

Bıraktım

Yorulmuş ruhumu kendi hâline,
Boşuna yıpratıp yormayı bıraktım.
Gönlümü kaptırıp dünya seline,
Ömrümü boş yere yakmayı bıraktım.

Ağlayan kalbime bir neşter vurup,
Sızlayan yaramı sarmayı bıraktım.
Beni kıranları pusuya kurup,
İçimde bir hesap sormayı bıraktım.

İnsandır, ne yapsa yeridir deyip,
Kuru gürültüye uymayı bıraktım.
Vefasız yüzlere boynumu eğip,
Hayretle bakarak susmayı bıraktım.

Nefsimin peşinde tükendi çağım,
Yanlış düşler kurup durmayı bıraktım.
Söndü medet uman her dertli dağım,
Kulları sığınak sanmayı bıraktım.

Açtım ellerimi yüce Ma'bud'a,
İnsanlardan derman ummayı bıraktım.
Tek sığınak Rabbim, son kapı O'dur,
Ruhumu o yüce Mevla'ya bıraktım.

23.10.2026