öykü dolu büyük bir yürek taşıyordu bu beden
sonsuz sevgi doluydu kalbimin en derinlerinde
tatlı bir sohbet sıcak bir gülüştü oysaki mutluluk
yaşama sevincimi çaldı benden akıttı gözyaşlarımı
dokunmayın sakın vefasıza bırakın bırakın gitsin
hırçın bir sevda rüzgarı olup esip durdu başımda
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta