Kızıldır akşamlar, göğün üzerinde lambalarını söndürmüştür artık
Gömülmüştür güneş tepeler ardına ve her yer zifiri karanlık
Ninnisi duyulur rüzgarın, yapraklarında maziyi sahnelerken ağaçlar
Yüreğimde bir çocuk ağlamışlığın yorgunluğuyla uyuklamaya başlar
Göz kapaklarımdan taşan yaşların ıslaklığındadır toprak
Ayaz vurmuştur yerin yüzüne, öksüzdür bahar
Ağlasınlar bırakın ağlasınlar....
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta