Kızıldır akşamlar, göğün üzerinde lambalarını söndürmüştür artık
Gömülmüştür güneş tepeler ardına ve her yer zifiri karanlık
Ninnisi duyulur rüzgarın, yapraklarında maziyi sahnelerken ağaçlar
Yüreğimde bir çocuk ağlamışlığın yorgunluğuyla uyuklamaya başlar
Göz kapaklarımdan taşan yaşların ıslaklığındadır toprak
Ayaz vurmuştur yerin yüzüne, öksüzdür bahar
Ağlasınlar bırakın ağlasınlar....
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta