Bırak Şiiri - Turgay Esen

Bakışların bahar yelleri gibi
Yüzüme değdiğinde
Gönül ağaçlarım sallanır
İçimde fırtınalar kopardı
Ah aşk ateşim…
O edalı gülüşün
Kulağıma geldiğinde
Gönlümü titretir
Beni tutsak ederdi kendine
O anlarda
Benim için zaman durur,
Geçen saatler
Küçük bir an olurdu
Bir kelebek gibi,
Işığının etrafında dönüp durdum
Ve sen birden sönüverdin
Her yer karardı
Ben senin gönlünün
Karanlık zindanlarında
Mahkum oldum
Bırak beni gideyim artık
Aşkın karanlığında boğuldum
Gökyüzünü özledim
Güneşli bir günde
Bir parkta yürümeyi
Bir insana gülümseyip
Selam vermeyi
Sokakta bir köpeği sevmeyi
İşten çıkıp, o akşam telaşında
Eve gitmeyi
İnsan olmayı özledim
Çok geç olmadan
Bırak beni gideyim
Ben bırakıp gidemem
Azat et beni gönlünden
Eski ben olmayı özledim