Bir Yolcu Şiiri - Yücel Özkü

YOLCU
Dedim: Bu dünya ne garip bir handır,
Kapısı hüzne, penceresi rüzgâra açılır.
Gelen konar bir gece,
Sabah olmadan göçer ardına bakmadan.

“Sabret,” dedi içimde bir ses,
“Bu yol bir imtihandır.”
Çile dediğin, ateşte arınan altın gibidir,
Yanarsın ama eksilmezsin.

Sonu olmayan bir han için
Bu kadar gözyaşı neden? dedim.
Madem öte yurt bilinmez,
Bu telaş, bu kavga niye?

Dedi:
“Bilmezsin diye karanlık sanırsın,
Oysa perde ardı sırdır.
Her dert bir anahtar,
Her sabır bir kapıdır.”

Ben yine de şaşkınım ey gönül,
Bu garip hanın yolcusuyum.
Bir elim dünyada,
Bir elim bilinmeyen ufukta.

Yücel ÖZKÜ
21 Şubat 2026/10:22