Bir Yer Şiiri - Kenan Gezici

Hep yalnızdım, dağ başlar kadar.
Hasretine yandığım açacak bir çiçek sandım.
Neden bu kadar yavan düştüğüm bu yer.
Çalılar bile kıymetli.
Avlu yok ev yok tenha ıssız.
Bu yer nasıl bir yer, ölüler bile durmaz.
İlla aman vermez bize bu yer.
Bizim ahdimiz yaşamak.
Kiminin derdi soytarılık.
Buyurun önde durun dememiz yetmiyor.
Varlığımız onlara tehdit.
Yürüyüp gidiliyor nasıl vefasız bu il.
Alın yazısı mı nasıl kalır ki bu ah.
Cana kıyar on ikiden her biri.
Yusuf’un muydu, hakkı bu eziyet.
Kuyuya atılmak nasıl bir ceza.
Kuyu Kenan’ın cezası sanki.
Gündüz, çekilirde bu kuyu.
Gece soğuk umut kervanda o da yok.

Kenan GEZİCİ 08/11/2026