Bir Tenha Ruhum Şiiri - Mevlüt Bektaş

Ben yağmur sonrasıyım.
Solmuş çiçekler ülkesi.
Sen getirirdi bulutlar, olmadığın zamanlarda.
Bahçemde yılgın atlar, yürürdü.
İncir ağacının, ikindi serinliğinde.
Hiç gitmediğim, yerler gelirdi, kapıma yorgun.
Yolum, sana düşerdi, şehirler arasında.
Adının geçmediği cümle, yoktu, hatıramda.
Yıkıntılar altında, harabe bir bakıştın.
İçimde yangınlar yakan.
Son ilmik, son nakıştın, zamansız açan.
Saçlarına yıldızlar takardın, gündüz vakti.
Güneşler kıskanırdı, uzak evrenlerde.
Acizliğinden, hayatın eli kolu bağlanırdı, seni görünce.
Aynalar kırılırdı, aksinde.
Geçerdin gönlümüm en ücra yerlerinden.
Unutulmuşluklar, kendini bulurdu.
Deniz sonrası vurgundu, gözlerin.
Ölüme yakılmış bir ağıttı sözlerin.
Celladıydı, güllerin, ellerin.
Ruhumda, onarılmaz, bir yaraydın, en derin.
Üzerine, dağ çökmüş gibiyim.
Çek gönlümden, gönlünü.
Sabaha çıkmayacak yoksa, bedenim.
Geri dönüşü olmayan bir yerdeyim.
Bırak bulma beni, tenhalıklarımda.
Bir isyan büyüyor, ruhumda.
Kalabalıklarımda, yalnızlıklarımda.…Mevlüt BEKTAŞ