Bir Tek O Gerek Şiiri - Emsile Sultan Ba ...

Sen hiç nefes saydın mı,
 bir gün sayar gibi,
 şafak atar gibi?
Siz hiç nefes saydınız mı,
 köhne bir zihinde,
 vesvese dolu zikirlerle
 kendini yiyip bitiren bir evde,
 hiç gelmeyecekmiş hissi ile
 uzak yarınlara umut halatları attınız mı?
Dilinizin lal,
 kaleminizin kırık olduğu,
 sözünüzün bittiği,
 hevesinizin geçtiği bir anda,
 bir gece yarısında,
 yıldızlardan uzakta,
 dolunaydan habersiz,
 biraz da kimsesiz,
ruhunuzu ısıtmak için
 sessiz sessiz
 ağıtlar yaktınız mı?
Gayretleri,
 çabalamaktan yorgun;
 hayalleri,
 kırılmaktan kanatsız
 bıraktınız mı?
Hayatın dalına
 bir umut çaput bağladınız mı,
 zamanın camdan ayaklarına
 kapanıp yalvardınız mı?
Bedbahtça geçen yıllara
 kızdınız mı,
 samimiyet taşımayan insanlara
 küsüp,
 kimseleri sizsiz bıraktınız mı?
Gitmek vardı yarınlara,
 hayallerde ki diyarlara,
 sözlerin, gözlerin yanına.
İnanmak var şimdi
 seni yaratana,
 can verene.
Hiç bilmediğin kapıları açıp
 sana düşlerinin bir dem,
 verdiklerinin bir derya
 olduğunu gösterene
 şükür etmek gerek,
 bilmek gerek,
 görmek,
 söylemek gerek.
Dediğimi anlaman,
 senin de tasdiklemen gerek.
Göğe bakman,
 yerinde durmayan yıldızları
 selamlaman,
 dolunaya bir dörtlük yazman,
 kaldırımda açan
 akşam sefasını koklaman,
 ananı emdiğin günü
 hatırlaman.
Tüm bunları yapmak
 çok da zor olmasa gerek.
İnsan olduğunu fark etmen,
 bir meleğin imreneceği
 biri olabilmen için
 gayret gerek.
Şimdi anladın mı;
 sana, bana, bize
 bu yalanın içinde
 bir tek O gerek..