İnsanların içinde sızlayan,
Onları gerçekten hayata bağlıycak,
Bir sızı dahi yok artık.
Boşa geçen hayatlarla dolu dünya,
Doldurmasını becerebilecek kimse yok.
Karşılıksız aşklara yelken açmış sahiller.
Garlarda bekleyenler,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




merhaba,bir şiiriniz var burada ama oda çok guzel zamanımızın durumunu iyi kaleme almışsınız bana gore..teşekkurler..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta