Baktım şöyle bir kendime kimsesizliğin ortasında koca bir hiç
Sağım solum sobelenmiş körebe gibi gözlerim bağlı dururken
Umrumda değil desem de yalan koca bir ömür geçiyorken boşuna
Uzanmışım yatağımda dinlerken tekrardan yalnızlık senfonisini…
Bakamıyorum resimlere atmak istesem de olmadı sevdalım
Alıştım derken sensizliğe akşamlar yıkıyor her taraftan beni
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta