Bir Sevgi Şiiri - Yakup Elman

Düşler sokağının en çıkmaz caddesindeyim,
Yolumu kaybettim, delirmenin raddesindeyim.
Tam yolumu bulduğumu sanarken,
Yolların sonu olmadığını gördüm.

Bir sevgi ancak bu kadar kirletilebilrdi,
Bir dizi ancak bu kadar kötü bitebilirdi.
İşte böyle kötü final yaptık,
Ne sevgimiz kaldı geriye, ne de biz.

Cami avlusunda ağlayan bir çocuk gördüm,
Ne derdinden ödün vermiş, ne de ibadetinden.
Şadırvanda gözyaşlarıyla abdest alan çocuk gördüm,
Ağlaması sevgisinden değil, Rabbine olan çaresizliğindenmiş.

Bir sevgi ancak bu kadar kirletilebilirdi,
Bir film ancak bu kadar kötü bitebilirdi.
İşte bizim de hikayemiz böyle bitti,
Ne sevgi kaldı içimiz de ne de ona olan inancımız.