değişmeyen gölgeler
ve konuşmayan yalnızlıklarla
geçer birden gün,
tanık sandalyesinde
bir taş anımsar.
sonra;
sessizce iner şehir omuzlarından
iki yakada ses kırılır
yorulur iki arada kanat
zaman unutur
bir duvar seni anımsar,
amansız yollar
bir seni.
bin ar ile arz eder zemberek
yırtar endamından kadranı
hoyrattır
yontulur mevsim kapı da,
töresizdir ömür
bir seni anımsar.
tembih tutmaz
tarumardır türkü
tarifsiz vuslat, tâkati dar
tutuşur teslimiyet, sine kısrak.
durur şehir yara susar
aralanır kirpik,
gece de kalp anımsar seni
uyku da bölünmüş düş,
bir seni...⚘
.....özlemcay/
mart/altı
Özlem ÇayKayıt Tarihi : 6.3.2026 23:05:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!