Bir Sen Kaldın Şiiri - Halim Yusuf Pilavcı

Bir Sen Kaldın

O gece içimde ne varsa katlettim;
asılsız sesleri, hayalden doğmuş yüzleri,
kırık duyguları, yalan inançları,
özlemi, hasreti…

Önüme ne geldiyse hançerime sürdüm,
ne değdiyse çeliğime sessizce yere serdim.
Bir bir devrildi içimdeki bütün gölgeler,
bütün hatıralar kanadı gecenin karanlığında.

Ta ki sana gelene kadar…

İşte o an elim titredi.
Yüreğim daraldı, göğsümde bir fırtına koptu.
Sanki damarlarımda dolaşan kan değil de
ateş oldu;
tansiyonum göğe fırladı, dizlerim çözüldü.

Yerle yeksan oldum o an.
Yıkılmış bir şehir gibi kaldım içimde.

Her şeyi öldürdüm sandım,
meğer bir tek sen kalmışsın içimde.

Bir sende kaldım,
bir sende viran oldum.

Ne olur dedim kendi kendime,
her şey gitsin…

Bir sen kal.

Ve o gece,
öldüremediğim tek şeyin
sen olduğunu anlayınca

ilk defa
bir insan için değil,
bir yokluk için
ağladım.

Halim Yusuf Pilavcı
10.03.2026