Ay karanlık
Işıldayamamanın derdinde
Uslanmaz ve uzlaşmaz bir çaresizlikle boğuşmakta
Milyonlarcası zeten yok olmuştu yıldızların
Birkaç tanesi kalmıştı umut adına parıldamaya çalışan inatla
Onlarda esaret altında şimdi
Zifiriye bürünmüş işte gece
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta