Bir sabah mesafeleri teker teker ezip,
Ruzgar olup sessizce saclarina dokunacagim.
Biliyorum yine saclarin bozulacak,
Ve sen yine cok kizacaksin...
Biliyor musun...?
Senin kizmani bile ozledim.
Iste sirf bu yuzden,
Saclarini bir daha,bir daha bozup,
Oradan sessizce kacacagim...
Sonra bir kelebek olup;
Yavasca omzuna konacagim.
Yillara ve zamana inat,
Gozlerinin icin de kaybolacagim,
Sen de ciceklerden benim gibi,
En cok Kardelini seversin,unutmadim.
Bir Kardelen olup acacagim gectigin yollar da..
Eminim beni koparip saclarina takacaksin.
Umut Dunyasi iste,ayaklar altin da ezilmekte var...
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta