Bir rüyanın kıyısında buldum kendimi,
gözlerin dalga dalga çarpıyordu yüreğime.
Uyanmakla uyanmamak arasında,
bir dua gibi sakladım adını dudaklarımda.
Kollarına uzandım,
ama ellerim boşluğun soğuk taşına değdi.
Sen, gecenin koynunda parlayan bir sırdın,
ben ise sana yetişemeyen bir nefes.
Her sabah,
uyandığımda kırık bir aynaya bakar gibi
gözlerimde kalıyorsun.
Bir rüyanın kıyısında,
yarım kalmış bir ömrün tamamlanmamış cümlesi gibiyim.
Ve bil ki sevgilim,
uyansam da, uyanmasam da,
ben hep senin gölgenin içinde yaşıyorum.
Kayıt Tarihi : 23.8.2025 13:56:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!