Çözemedim
kafamdaki karmaşayı.
Anlamak istedim,
hayatın karmaşasında
bir anda buldum kendimi.
Çocuk gibi sevmek istedim,
çoğu zaman vazgeçtim.
“Bu şimdi nereden çıktı?” dedim.
Duygularım da karışıktı,
aramadığım yerde aradım manayı.
Düşündüm yine de,
kelimelerim yetersiz kalsa bile
bulamadım bir anlam.
Çizgimi geçemedim asla.
Arasam cevap yok,
yalnızım ama
nedenini bilmeden.
Üzülüyorum bazen,
sen yine de gül.
Bu garip neşen
aklımı kurcalıyor.
Ve diyorum ki
neden?
Kayıt Tarihi : 2.3.2026 01:19:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!