Bir Kış Akşamı Şiiri - Yücel Özkü

BİR KIŞ AKŞAMI
Bu gece camlara sessizlik konmuş,
Sokaklar adımlarını yutmuş gibi derin.
Gökyüzü kurşuni bir suskunlukta,
Ama içimde sönmeyen, ince bir sıcaklık var.

Kar iner yavaşça, kimseyi incitmeden,
Şehrin yorgun omuzlarına beyaz bir huzur bırakır.
Bir serçe ürkekçe bekler tel üstünde,
Soğuk dokunur zamana, saatler ağırlaşır.

Avuçlarımda tüten bir bardak çay,
Dumanında eski günlerin sesi gizli.
Bu şehir üşür, bu geceler üşür,
Ve herkesin yüzünde adı konmamış bir eksik.

Bir sokak lambası titrek bir şefkat gibi
Karanlığa az da olsa dayanır.
Çünkü kış yalnızca soğuk değildir,
Durup kalbin sesini dinleme vaktidir.

Kar konuşmaz, sessizce örter izleri,
Hüzün çöker adımların üstüne.
Ama her beyazlık bilir gizlice:
Sabah, mutlaka doğar yeniden.

Kış ne saklarsa saklasın içinde,
Derinlerde bir yerlerde
Usulca bekleyen
Bir bahar vardır.

Yücel ÖZKÜ
13 Şubat 2026/19:50