Bir Kargadan Ders Aldım Şiiri - Erdal Ba ...

Bu sabah yine kuş sesleri ile uyandım.
Gökyüzüne baktım.
Bir karga sürüsü gördüm,
Bizim tarlaya kondular.
Koştum...
Tarlaya vardım;
Dün attığımız buğdayı yiyorlar.
Yediğiniz buğday benim,kul hakkıdır dedim.
Biri cevap verdi,
Biz yukarıdan bakınca “miri” gibi göründü.
Diğeri;
Bu tane ile de olsa ateşten koru kendini ...
Tebessüm ettim.
Uçup gittiler...
…Sonra rüzgârın yönü değişti,
Toprak hafifçe kokusunu saldı,sanki “üzulme” der gibi.
Güneş de yüzünü gösterdi.
“Kimini kurt yer kimini kuş yer”,“kalanı da toprağın gönlü bilir.”
Elimi toprağa soktum,nemini hissettim, sabrını, sessizliğini…
Bir dua gibi yayıldı içimde huzur:
Bugün eksilen değil, çoğalan bir şey vardı sanki.
Kargalar uzaklaştı,
Ama bıraktıkları boşlukta bir umut uçuyordu,
Kanat sesine karışan bir ses:
“Rızkı veren, yeniden yollar.”
Yürüdüm ağır ağır,her adımda toprağın nabzını dinleyerek,
Ve tebessümüm büyüdü—çünkü biliyordum:
Bazen kayıp gibi görünen şey,aslında yolun kendisidir.