Bir ağaç gibi durabilsek hayatta, dimdik.
Bir kalem gibi yazabilsek,
doğruları yazmak için hiç tükenmeden...
Bir yaprak gibi düşebilsek biz de gönüllere...
Ve bir toprak gibi her şeyi kabul etsek...
Fakat bir dal gibi kırılmasak,
taşımak için kolumuzu uzattıklarımıza...
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta